Wewnętrzna integracja
Opublikowano Zaktualizowano
„Nigdy nikogo nie osądzę,
nigdy nikogo nie obwinię,
nigdy na nikogo nie spojrzę z góry,
nigdy nikogo nie będę dyskryminował,
nigdy nikogo nie skrytykuję.
Dlatego przebaczę wszystkim ludziom,
będę widział wszystkich ludzi jako święte istoty,
obejmę wszystkich ludzi,
przyjmę wszystkich ludzi,
podziękuję wszystkim ludziom
i pokocham wszystkich ludzi”.
Aby tak czynić, najpierw
spoglądam z góry na całego siebie świętymi oczami,
obejmuję w całości swoją podświadomość i świadomy umysł,
przyjmuję wszystkie swoje ja,
dziękuję wszystkim swoim ja
i kocham wszystkie swoje ja.
Wtedy
myśli zamknięte w fizycznym ciele i świadomość astralna
stapiają się z wewnętrznym prawdziwym ciałem, boskim ja;
świadomość ciała duchowego zostaje wysublimowana w świadomość ciała boskiego,
świadomość ciała boskiego zostaje wysublimowana w wielkie źródło życia,
a jednocześnie świadomość Ducha Opiekuńczego i świadomość Bóstwa Opiekuńczego
stają się jednym w moim boskim ja,
i dokonuje się integracja siedmiu serc.
W ten sposób
ja, osiągnąwszy wewnętrzną integrację,
staję się „hito”, istotą ludzką, w której mieszka duch, taką, jaką naprawdę jestem,
i idę przez życie jako boskość.
